วันที่ 11 ก.ย.2555

ฉันนั่งเขียนรายงายวิทย์ ตั้งแต่ 19.00-00.30 น.เป็นการเขียนมาราธอนจริงๆ ฉันดื่มกาแฟไป 2 แก้วนอนเกือบไม่หลับ กาแฟมันดีดฉันให้กระปรี้กระเป่าจริงๆ ถ้าจะให้พูดจริงๆเลยก็คือ ฉันดื่มกาแฟติดต่อกันมา 2 คืนแล้ว เกือบจะไม่ได้หลับได้นอน หรืออาจจะไม่ได้นอนด้วยซ้ำเพียงแค่พักสายตาเท่านั้น บ้านฉันอยู่ที่อ.เมืองปาน แต่โรงเรียนของฉัน อยู่ อ.เมืองนู้น ..(ปล.ในลำปางนี่แหละ) คุณคิดดูสิ ฉันต้องออกจากบ้านเพื่อมาโรงเรียนตั้งแต่ 6.00 น. เป็นเวลาต้องขึ้นรถแล้ว คุณนึกดูฉันจึงต้องตื่นเตรียมตัวตั้งแต่ ตี 4.30 น. ฉันคิดว่าเพื่อนๆที่อยู่ในเมืองกำลังหลับปุ๋ยกันเลยทีเดียว ใช่มั้ยล่ะ จะนอนดึกตื่นสายเท่าไรก็ได้ น่าอิจฉาจัง วันๆหนึ่งฉันมีเวลาแค่ 3 ชั่วโมงเองในการทำการบ้านอาบน้ำกินข้าว 3 เพราะต้องตื่นแต่เช้าจึงต้องหลับให้ได้อย่างน้อย 7 ชั่วโมง แต่นั่นแหล่ะวันนี้หรืออาจจะพรุ่งนี้ฉันคงจะได้หลับแค่ 3 ชั่วโมง เพราะต้องรีบเขียนรายงาน และทำความเข้าใจกับ ภาษาจีนที่ใกล้สอบแล้วล่ะ

 ดังนั้น เพื่อนๆที่อยู่ในเมืองก็รีบทำการทำงาน ซะนะ เพราะคุณโชคดีแล้วที่อยู่ในตัวเมือง เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อนฉันต้องร๊บไปเคลียงานต่อล่ะนะ เพิ๋งโย่ว